Η Αλεπού μοδίστρα, της Χριστίνας Ντούμα (εικ.: Γιώτα Κοκκόση)

Η Αλεπού μοδίστρα, της Χριστίνας Ντούμα (εικ.: Γιώτα Κοκκόση)

«Είχε μαστοριά και τέχνη η αλεπού στη δουλειά της.
Ήταν περίφημη μοδίστρα και όλα τα ζωάκια του δάσους
έκαναν ουρές έξω από τον οίκο μόδας «Η Φουντωτή ουρά».
Είχε όμως και περίσσια πονηριά η αλεπού.
Παραπονιόταν συνέχεια πως δεν της έφταναν τα χρήματα
από τα φορέματα που πουλούσε.
Έλεγε πως το ταλέντο της ήταν μεγάλο
και πως αδικεί τον εαυτό της… »

Η αλεπού στο γνωστό σε όλους ρόλο, προσπαθεί με δόλο να πουλήσει πανάκριβα τις δημιουργίες της στα ζώα του δάσους. Βλέπετε είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό της και θεωρούσε ότι ήταν μεγάλο ταλέντο στην τέχνη της υψηλής ραπτικής. Μα η αλήθεια ήταν ότι ήταν αχόρταγη και ήθελε να βγάλει περισσότερα χρήματα. Ανακάλυψε λοιπόν το τέλειο σχέδιο και δεν άργησε να το θέσει σε εφαρμογή. Έπιανε κάθε πελάτισσα ξεχωριστά και με περισσή πονηριά παίνευε την ομορφιά και τα κάλλη μιας άλλης πελάτισσας. Ποιος δεν θα ήθελε λαμπερό τρίχωμα σαν της αρκούδας, ή πολύχρωμα φτερά πέρδικας, ή το άγριο στυλ της σκαντζοχοιρίνας;

Με ψεύτικα λόγια και παινέματα η αλεπού είχε κάνει όλα τα ζώα του δάσους ανάστατα από τη ζήλια. Έφτιαχνε μοναδικές γούνες, φτερώματα, δέρματα και τα πουλούσε σε όποιον επιθυμούσε κάτι διαφορετικό από αυτό που ήταν. Η αλήθεια είναι πως η ματαιοδοξία κυρίεψε τα ζώα του δάσους και ήθελαν να μοιάζουν διαφορετικά, να νοιώθουν μοναδικά για την ομορφιά τους. Έτσι τα ζώα ξεχύθηκαν στο δάσος με τις φορεσιές της αλεπούς με την ελπίδα ότι θα κερδίσουν τον θαυμασμό όλων.

Το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν και τόσο κολακευτικό… η σκαντζοχοιρίνα εμφανίστηκε με τρίχωμα αρκούδας, ενώ η αρκούδα με φτέρωμα πέρδικας. Η αλεπού κατάφερε να πουλήσει ακόμα και βελόνες σκαντζόχοιρου στη πέρδικα. Φαντάζεστε τι έγινε όταν τα ζώα άρχισαν να κυκλοφορούν μασκαρεμένα στο δάσος.

Όταν σταμάτησαν τα γέλια, ο καθένας αναλογίστηκε πως έγινε αυτό το μπέρδεμα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αλεπού τα είχε κοροϊδέψει για άλλη μια φορά. Η αλεπού πάντα βρίσκει τον τρόπο να πείθει τους άλλους και να χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να επωφεληθεί η ίδια. Όμως το πάθημα δε γίνεται μάθημα… ή μήπως όχι; θα καταφέρουν τα ζώα να συνετίσουν την πονηρή αλεπού και να την κάνουν να παραδεχτεί το σφάλμα της;

Τη λύση θα δώσει για ακόμη μια φορά ο βασιλιάς του δάσους το λιοντάρι. Όλα τα ζώα του δάσους τον αγαπούσαν και τον σέβονταν γιατί πάνω απ΄ όλα ήταν δίκαιος. Το δικαστήριο των ζώων θα αποφασίσει για την τύχη της. Άραγε θα καταφέρει η αλεπού να γλιτώσει και να πείσει τα ζώα για το λάθος της;

Μια αλληγορική ιστορία με πρωταγωνιστές τα ζώα που ζουν στο δάσος που αναστατώνονται από τα ψέμματα της αλεπούς. Η αλεπού εμφανίζεται πονηρή και άπληστη ενώ τα ζώα του δάσους συναγωνίζονται σε ομορφιά και χάρη και καταλήγουν να πέσουν θύματα της ματαιοδοξίας τους. Οι μεταμφιέσεις των ζώων μας δίνουν αφορμή για παιχνίδια ρόλων και μεταμφιέσεις στην τάξη.

Αξιοποίηση στην τάξη:
Τα ζώα του δάσους ντύθηκαν μασκαράδες και πρέπει να αναγνωρίσουμε σε κάθε ζώο ποιο είναι το στοιχείο της εξωτερικής τους εμφάνισης που τα κάνει μοναδικά. Μπορούμε να φτιάξουμε μοναδικές μάσκες και στη συνέχεια να προσθέσουμε ένα στοιχείο που δεν ταιριάζει. Τα παιδιά καλούνται να αποκαλύψουν σε ποιον ανήκει π.χ ένα φτερό, μια γούνα, αγκάθια, μια ουρά διαφορετική. Το αποτέλεσμα θα σας διασκεδάσει και θα γίνει αφορμή για ατελείωτο παιχνίδι.

Στη συνέχεια τα παιδιά μπορούν σε ζευγάρια να διαλέξουν είτε το ρόλο της αλεπούς μοδίστρας είτε αντίστοιχα του πελάτη ή της πελάτισσας και να προσπαθήσουν να βρουν επιχειρήματα για να πουλήσουν τις μοναδικές δημιουργίες της αλεπούς.
Τα παιδιά μπορούν να παίξουν την «ανακριτική καρέκλα» (τεχνική θεάτρου) και ένα παιδί να υποδυθεί το ρόλο της αλεπούς να καθίσει στην καρέκλα ενώ τα υπόλοιπα παιδιά να κάνουν ερωτήσεις για τα κίνητρα τις αντιλήψεις και τις αξίες που οδήγησαν σε αυτή την πράξη της εξαπάτησης.

Ο «κύκλος του κουτσομπολιού» όπου ο δάσκαλος σε ρόλο διαδίδει μια φήμη για την προσωπική ζωή κάποιου ζώου και αρχίζει ένας κύκλος διάδοσης πληροφοριών. Καθώς κάθε παιδί συμπληρώνει τη φήμη η ιστορία μπορεί να πάρει δραματική διάσταση και να εντοπίσουμε προκαταλήψεις, αντιθέσεις, συγκρούσεις που μπορούμε να συζητήσουμε στη συνέχεια.
Αντίστοιχα τα παιδιά μεταμφιεσμένα σε ζώα με μάσκες μπορούν να να παίξουν το «διάδρομο της συνείδησης» όπου κάθε παιδί περνά ανάμεσα σε δύο παράλληλες σειρές παιδιών και υποδύεται ένα ρόλο σε δίλημμα. Το παιδί καθώς περνάει ανάμεσα από τα παιδιά, του δίνουν συμβουλές για το ποια απόφαση να πάρει. Η μια σειρά του λέει να αλλάξει την εμφάνιση του και να πιστέψει στα λόγια της αλεπούς ενώ η άλλη σειρά του λέει πως δεν χρειάζεται αλλαγή και του τονίζει τα δικά του χαρίσματα.

Τέλος μπορεί να στηθεί ένα δικαστήριο για την αλεπού όπου να συγκροτηθεί ένα τριμελές προεδρείο όπου θα δικάσει την αλεπού και να ορισθούν μάρτυρες υπεράσπισης και μάρτυρες κατηγορίας.
Τεχνική που ενθαρρύνει την αντιπαράθεση απόψεων και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης.

Μια ιστορία που κρύβει πολλά μηνύματα και προβάλλει την ματαιοδοξία και την υπερβολική σημασία που δίνεται στην εξωτερική εμφάνιση. Στην πραγματικότητα η πονηρή αλεπού εκμεταλλεύεται την ανάγκη των ζώων του δάσους για να ξεχωρίσουν από το πλήθος και να νοιώσουν μοναδικά. Όμως στην πράξη η εμφάνιση δεν αποτελεί το μοναδικό κριτήριο αυτοπεποίθησης και καθένας έχει μοναδικά χαρίσματα που τον κάνουν ξεχωριστό. Η δύναμη της συγχώρεσης δίνει την ευκαιρία στην αλεπού να αποδείξει ότι δεν είναι μόνο αυτό που φαίνεται και έχει μετανοιώσει αληθινά για τις πράξεις της. Η τέχνη της είναι όντως ξεχωριστή και μπορεί να τη χρησιμοποιεί μόνο για καλό σκοπό.

Συγγραφέας του βιβλίου είναι η Χριστίνα Ντούμα, στην πρώτη της συγγραφική απόπειρα που της υπαγόρευσε η «επιδείνωση» της υγείας του δευτερότοκου γιου της, Θοδωρή, ο οποίος πάσχει από τη νόσο Batten. Ο Θοδωρής σήμερα είναι 25 ετών, φοιτητής στο γ’ έτος του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι το μοναδικό παιδί παγκοσμίως με τη συγκεκριμένη νόσο που παρακολουθεί μαθήματα στο Πανεπιστήμιο. Ο Θοδωρής έχει καταφέρει να έχει μια φυσιολογική ζωή, να αθλείται, να έχει φίλους να έχει χόμπι, να ζει και να χαίρεται την κάθε στιγμή.

Η ίδια μας εκμυστηρεύτηκε στην ερώτηση πως αισθάνεται για τις επιτυχίες του Θοδωρή: «Ο Θοδωρής είναι ο ήρωας μου, το πρότυπο μου, ο μεγαλύτερος δάσκαλος μου. Είναι αυτό ακριβώς που λέει το όνομα του. Δώρο από τον Θεό. Οι δυσκολίες που περνά ο Θοδωρής είναι φοβερές. Δίνει ένα καθημερινό αγώνα να ζήσει και κάθε μέρα βγαίνει νικητής. Δίνει αγώνα αγόγγυστα, χωρίς κανένα παράπονο κυριολεκτικά. Το χαμόγελο ξεχειλίζει από το πρόσωπό του όπως το φως ξεχύνεται από ένα άστρο… »

Το βιβλίο εικονογράφησε η Γιώτα Κοκκόση δίνοντας έμφαση στην απόδοση της ιστορίας με παιδικά σκίτσα και γήινες αποχρώσεις με την αλεπού να αλλάζει δραματικά έκφραση σε κάθε σελίδα.

Η σειρά βιβλίων Τα όνειρα του Θοδωρή κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνοεκδοτική και στόχο έχει να ευαισθητοποιήσει μικρούς και μεγάλους σχετικά με τον αγώνα ζωής που δίνει ο Θοδωρής και η οικογένεια του. Μέρος των εσόδων θα υποβοηθήσει στη συγκέντρωση του πολύ μεγάλου ποσού που χρειάζεται για τη θεραπεία του.

Στο διαδίκτυο μπορείτε να ενημερωθείτε σχετικά με την έκταση που έχει λάβει το Θαύμα του Θοδωρή.
theodoresmiracle.org
facebook.com/theodoresmiracle
facebook.com/christina.bouraimi
Το κανάλι στο Youtube

31/01/2020, Δώρα Πουρή, elniplex.com, (https://bit.ly/2vKDJjl)